Günnur Aksakal Baykan
Bazı müellifler büyüdükleri coğrafyanın izlerini taşır hatta bu izi alır büyütür ve Ağrı escort yazın hayatının merkezine yerleştirir Büyüdüğü yer müellifin varoluşu haline gelir bir noktada Joanne Schwartz da bu müelliflerden biri
Çocukluğunu Kanada nın küçük bir kasabasında geçiren başarılı müellif bu durumun öykü Aksaray escort anlatıcılığını etkilediğini söylüyor Schwartz yapıtlarının birçoklarında her gün kendini tekrar eden hayatı kıssanın art planına yerleştiriyor küçük yerlerin vakit hissini çocukların gözünden anlatıyor Bunun sebebini şöyle açıklıyor
Çocuklar için bir Amasya escort günün gelişimi vakti anlamalarının birinci yollarından biridir Gündelik ritüeller onların günlük ömürlerine biçim ve mana katar 1

Yazarın Kırmızı Kedi Çocuk tarafından ‘Babamı Beklerken’ ismiyle yayımlanan kitabı da bir madenci çocuğunun sıradan bir günü üzerinden her gün deneyimlediği hisleri ve niyetlerine odaklanıyor Schwartz sorununu fazla sözle değil yanlışsız sözlerle anlatmayı başarıyor Fotoğraflı kitapların her vakit kendisini heyecanlandırdığını söyleyen muharrir sözlerini başarılı çizer Sydney Smith in fotoğraflarıyla bir ortaya getiriyor ve ortaya görsel bir şölen çıkıyor
‘Babamı Beklerken’in birinci sayfasında okuru sade ve sıcak bir mutfak karşılıyor Duvar boyunca uzanan pencereden güneş yeşillik ve deniz görünüyor Tezgâhın üstündeki çiçekler eski radyo dilimlenmiş ekmek muhtemelen akşamdan kalan yarı dolu yarı boş kahve fincanları Smith in çizimleri sayesinde buranın sıcacık bir aile konutu olduğu çabucak hissediliyor
Kahramanımız tüm gün denizin altında maden arayan çalışanlardan birinin oğlu Bu hoş kasabada pırıl pırıl bir sabaha çiçeklerin hışırtısı köpeklerin havlaması ve martı sesleriyle uyanıyor Bakımsız eski püskü bir parkta arkadaşlarıyla oynuyor Kırılan salıncakların tamir edilmediği kendi halinde yaşayan tahminen unutulmuş bir yer burası Çok duman var işe giden beşerler nizami adımlarla ilerliyor ancak kentleşmenin verdiği yorgunluk ve gürültü şimdi mahvetmemiş buraları Hâlâ tabiatın tüm hoşlukları etrafı sarıp sarmalıyor
Denizin yıldızlandığı yeşilin açtığı fotoğraflarda umut dolu bir tasvir var Fakat birtakım noktalarda beliren kömür karaları dikkat çekiyor Evet burası bir maden kasabası Burada yaşamak için madende çalışıp tüm gün yerin altında kalıyorsunuz Şayet uzun mesai saatleri bittiğinde konutunuza sağ salim dönebiliyorsanız şanslısınız Türkiyeli okur bu kömür karalarını Soma dan ve Ermenek ten tanıyor Fotoğraflara bakarken bu tanışıklık kimi vakit kalpte bir sızı kimi vakit boğazda bir yumru olarak kendini gösteriyor
‘Babamı Beklerken’i okurken zihnimde bir imaj dolaşıyor pürüz olamıyorum Hayır Zola nın ‘Germinal’inden ya da 90 lı yılların Zonguldak ından değil Tıpkı Smith inki üzere sıcacık bir fotoğraf uzun bir mutfak tezgâhı anne ve çocuk oturuyor babaysa başındaki ışıklı baretle bu görüntüyü aydınlatıyor Gerisi zifiri karanlık Bir madenci çocuğunun elinden çıkan bu resim 2 madencilerin ailesine bakmak için ne şartlarda çalıştığını düşündürmeye yetiyor

Joanne Schwartz da tıpkı bu fotoğraf üzere yalın bir biçimde anlatıyor madenci çocuklarının iç dünyasını Mesela bu çocuklar güneşin altında uçsuz bucaksız ufuk beyazlığına bakarken dahi yerin yedi kat altındaki babalarını düşünüyor Çalışma şartlarının zorluğunu çocuk aklıyla kavrıyor ve gelecekten korkuyorlar Korkuyorlar zira büyüdüklerinde nasıl bir miras devralacağını biliyorlar Bir gün sıra bana da gelecek Bir madencinin oğluyum ben diyorlar
‘Babamı Beklerken’ tasayı ve memnunluğu en saf noktasından yakalıyor Hayat üzere bir zıtlıklar kitabı Bir sayfadaki pırıl pırıl kıyısı başka sayfada yeraltının kapkara tünelleri takip ediyor Başarılı şair ve tercüman Gonca Özmen tarafından Türkçeye kazandırılan bu metin şiirsi lisanı ve pastoral çizimleriyle hem yetişkinlere hem de çocuklara hitap ediyor
Dipnotlar
- Joanne Schwartz ile yapılan söyleşi için bkz http bookcentre ca publications newsletter december 2018 author
- Lise öğrencisi Nihal Acar tarafından yapılan fotoğraf